Eski fotoğraf restorasyonu ve yapay zekâ ile iyileştirme

Eski bir fotoğraf genellikle üç ayrı şeye ihtiyaç duyuyor: hasarın giderilmesi, rengin düzeltilmesi ve ayrıntının keskinleştirilmesi. Bir oluşturucu üçünü de yapabiliyor ama bunları tek bir "şunu restore et" süpürmesiyle değil, teker teker istediğinizde en iyi yapıyor.

İşe yarayan sıra

Hasarla başlayın. Çizikleri, kırışıkları, lekeleri ya da eksik köşeleri işaretleyin ve "kaldır, çevresine uydur" yazın. Sonra renk: solmuş bir baskı için "sarı tonu düzelt, doğal ten renkleri", siyah beyaz için "renklendir, doğal ve donuk renkler". Keskinleştirme en sona ve yalnız hâlâ gerekiyorsa — önceki adımlar çoğu zaman o işi kendiliğinden yapıyor.

Restorasyonun geri getiremeyeceği

Özgününde olmayan ayrıntı geri getirilmiyor — uyduruluyor. Altı pikselden ibaret bir yüz, o kişinin yüzü olarak değil makul bir yüz olarak geri geliyor ve bunu hiçbir araç değiştirmiyor. Kimliğin önemli olduğu her yerde değişiklikleri ölçülü tutun ve sonucu aynı kişinin başka bir fotoğrafıyla karşılaştırın.

Renklendirme de aynı tahminin daha dostane bir hâli: renkler inandırıcı, belgelenmiş değil. Elbise yeşilse bunu komutta söyleyin; modelin bilmesinin yolu yok.

Özgünün karakterini korumak

Film greni, yumuşak odak ve sıcak ton, eski bir fotoğrafı eski gösteren şeyin parçası. Bunları korumasını isteyin — "film grenini koru", "yumuşak odağı koru" — yoksa artık anı gibi hissettirmeyen temiz ve modern bir kare alıyorsunuz. Karenin yalnız bir kısmına dokunulmasını istiyorsanız işaretleyin: kurallar tek bir işaretli alanı değiştirmedekiyle aynı ve her geçiş bir krediye mal oluyor.